|
Dagboek van een Lingelaar, 30 januari 2009 |
|
|
|
|
LEEFTIJDSBEWUST BELEID
30 januari 2009
Ja, we leven nog, zelfs na het hectische jaar dat we achter de rug hebben. Peter Weverling heeft als DGA afscheid genomen, gelukkig niet als vriend en zakenrelatie. We hebben er volop vertrouwen in dat hij een juiste keuze heeft gemaakt, al zullen we zijn creativiteit en eigenwijsheid node missen.
Het project aanpak problematisch verzuim bij de financiele dienstverlener is naar tevredenheid verlopen. We gaan ook nog een masterclass 'de sociaal accountant' organiseren voor het voltallige management over 'gedrag en getal' als stuurmechanismen voor het verhogen van de inzetbaarheid van personeel. Het management heeft een toolbox verzuimmanagement gekregen met praktische tips, checklists en achtergrondinformatie over het voeren van verzuimgesprekken, het grip houden op en verkorten van langdurend verzuim, het voorkomen van frequent verzuim, het verhogen van de inzetbaarheid van het team.
Voor MKB Nederland, regio Midden, draaien we een project leeftijdsbewust personeelsbeleid, ook weer in het kader van duurzame inzetbaarheid. De verantwoordelijkheid van de werknemer is een uitgesproken onderwerp in dit project. Dat wordt leuk, samen met werkgevers en werknemers rond de tafel en ze met elkaar in gesprek brengen over gezond en fit aan het werk blijven en de noodzaak om je flexibel op te stellen als dat niet meer lukt.
En intussen gaan we door met ons prachtige project arbokennis ontsloten. Zie www.arbokennisnet.nl. Hier zetten we kennisdossiers op rondom arbeidsrisico's. Dankzij financiering van het ministerie van SZW is dit mogelijk. En wij mogen dit project leiden, wat een feest. Zelf schrijven we ook nog mee, bijvoorbeeld voor het dossier fysieke belasting en ook voor verzuimbeleid en re-integratie (wordt dit voorjaar gepubliceerd). Het is vooral zo'n leuk project omdat elk dossier interdisciplinair is samengesteld door experts uit de veiligheidskunde, arbeidshygiëne, bedrijfsgeneeskunde en onze eigen arbeids- en organisatiekunde. Het is mooi om te zien hoe er onderling wordt gediscussieerd en aangevuld op elkaars expertise. De website gaan we nog wat pimpen, die is nog wat kaal, maar dat komt ook nog helemaal in orde.
De kop is er weer af van het nieuwe jaar.
Yolanda Kuis
...en vertel gerust verder: De Linge Groep werkt plezierig en productief!
|
|
|
Dagboek van een Lingelaar, 27 mei 2008 |
|
|
|
|
Aanpak langdurend verzuim
Mijn tweede week als casemanager 'lang verzuim' zit er op. Ik heb nu met bijna alle leidinggevenden die ondersteuning wensen een gesprek gevoerd over de situatie van hun medewerkers. De verhalen zijn soms erg schrijnend, jonge mensen met chronische, ongeneeslijke aandoeningen, die ondanks alle ellende supergemotiveerd zijn om aan de slag te gaan of te blijven. Maar ook verhalen van werknemers die zich verschuilen achter hun klachten en zich onvoldoende bewust zijn van dat er verschil is tussen 'beter worden' en 're-integreren'. Al heeft het één natuurlijk met het ander te maken.
Per te re-integreren medewerker akkerde ik samen met de leidinggevende een checklist 'aanpak problematisch verzuim' door en zochten we samen naar aanknopingspunten. Ik heb al deze punten voor ze samengevat en nu kunnen ze met hun medewerker afstemmen hoe en welke punten ze gaan aanpakken. Soms moet ervoor nog een stap gezet worden: hoe gemotiveerd ben je als leidinggevende om je werknemer weer terug te krijgen in je team? deze gewetensvraag leverde soms een dilemma op: toch stuur ik op duidelijkheid aan, als je als leidinggevende dubbelhartig in het re-integratietraject zit, dan heeft dat een stagnerend effect (net als wanneer dat voor de werknemer geldt). Ze hebben dus huiswerk meegekregen en intussen help ik ze verder met het aanleveren van extra informatie, bijvoorbeeld over de consequenties van verschillende scenario's vanwege WIA. Het loopt lekker en de contacten zijn prettig.
Volgende keer weer meer!
Yolanda Kuis
|
|
|
Dagboek van een Lingelaar, 15 mei 2008 |
|
|
|
|
Start nieuw project
Sinds april ben ik gestart met een uitdagend en groot project voor een zakelijke dienstverlener. Ik noem bewust geen naam, omdat ik dan wat meer kwijt kan over wat ik meemaak, zonder dat deze organisatie door onbedoelde interpretaties in een verkeerd daglicht komt te staan. Want het onderwerp is niet iets waar organisaties een hobby van maken: aanpak langdurend verzuim. Als je daar te veel van hebt (en als je één iemand hebt die lang verzuimt, dan is dat zo) dan wordt je niet blij. Dus ben ik vol enthousiasme gestart met de opdracht: help onze leidinggevenden -als extern casemanager- met het vlottrekken van vastlopende re-integratietrajecten van langdurig arbeidsongeschikte medewerkers.
In april heb ik de tijd gekregen om een inventarisatie te maken van de status van de trajecten en heb me een beeld gevormd van de achtergrond van de vaak schrijnende verhalen. Emotie loskoppelen van zakelijkheid is niet altijd vanzelfsprekend, zeker niet voor de leidinggevende die een goede band heeft opgebouwd met zijn werknemer. De kunst is om de problematiek goed te ontrafelen en aanknopingspunten te zoeken die zowel werkgever als werknemer in beweging krijgen.
In dit kader ben ik nu begonnen om samen met de leidinggevende een goede analyse te maken: welke aanknopingspunten kunnen we ontdekken om de stagnatie te doorbreken. Hiervoor gebruik ik ter toetsing de richtlijn aanpak problematisch verzuim, opgesteld door STECR. Als je dit interessant vindt, kijk dan voor meer info op www.stecr.nl of bel me even, dan kan ik je er meer over vertellen.
De komende tijd ga ik via het logboek ervaringen delen over dit project. Over de casuïstiek, de contacten met adviseurs en instanties, maar vooral over de samenwerking met de leidinggevende en hoe het met de werknemers gaat. Ik zal verhalen anders weergeven, omdat ik te allen tijde wil voorkomen dat ze herleidbaar zijn tot personen. Want privacy is een groot goed (dat begint zelfs onze regering weer te beseffen, las ik laatst).
To be continued................
Reageren:
Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken
|
|
|
Dagboek van een Lingelaar, 29 februari 2008 |
|
|
|
|
Vandaag even weer wat meer inzicht in mijn keukentje en geen filosofische en psychologische beschouwingen over fenomenen als winterdepressies, want daar hebben we sinds olla vogalas weer nestas bouwen geen last meer van.
Volgende week heb ik twee interessante bijeenkomsten bij twee klanten van ons. Zo ga ik een sessie houden met een ondernemingsraad met als thema aanpak verzuim. Dit bedrijf is interessant om voor te werken, vanwege de organisatiestructuur (matrix, wat veel overleg en afstemming vraagt) en cultuur (onderdeel van Amerikaans bedrijf, veel rapportage en verantwoording naar de baas elders in de wereld). Er was bij dit bedrijf behoefte aan het implementeren van een moderne aanpak voor verzuimbeheersing. Er was weinig geregeld, behalve de contractering van een arbodienst die de verzuimbegeleiding doet. We gaan nu verder met het ontwikkelen van meer regie door de leidinggevenden. Daarvoor moeten heldere afspraken komen over taken/verantwoordelijkheden en bevoegdheden van alle betrokkenen. Dit hebben we geformuleerd in een re-integratiebeleid. En hier heeft de OR veel vragen over: wat opvalt is dat vragen en commentaar steeds verwijzen naar wet- en regelgeving: 'mag dit wel volgens de wet?' en 'wat staat daarover genoemd in de wet?". Dit vind ik een interessant fenomeen, waarom niet praten over 'hoe voorkomen wij zoveel mogelijk uitval, hoe stimuleren wij productief en gezond werken in prettige sfeer?'. Dit zijn vragen die ik veel liever -samen met de OR- beantwoord. Daar ga ik dan ook op aansturen en ik ben benieuwd hoe de discussie gaat verlopen.
De tweede bijeenkomst waar ik me op verheug is met een arbocommissie van een zorginstelling, die ik ga helpen met het doorstarten van de RI&E (na een reorganisatie) en het maken van een Plan van Aanpak. Wat ik hier ga doen is de leden van de arbocie laten zien dat een RI&E niet alleen het inventariseren is van alles wat niet goed is geregeld, maar dat het een mogelijkheid is om heel praktisch en resultaatgericht aan preventie te doen. Ik ga ze eerst vragen welke risico's van het werk in hun optiek snelle en/of uitgebreide aandacht nodig hebben. En ik ga ze vragen wat ze zelf leuk/nuttig/interessant vinden om op te pakken. Wat ik hoop te bereiken is dat de afzonderlijke leden van de arbocie geïnspireerd aan de slag wil met de RI&E. Volgende keer laat ik weten hoe het is afgelopen. Beloofd!
Yolanda Kuis
|
|
|
|